Największym wydatkiem jest lot. Bilety z Polski z przesiadką kosztują zwykle od ok. 2500 do 4000 zł w obie strony, a okazje poniżej tej kwoty zdarzają się rzadziej. To ceny orientacyjne, bo w szczycie sezonu jesiennego bywa drożej. Na miejscu jest tanio: pokój w hotelu w Thamelu kosztuje orientacyjnie 1500–4000 NPR za noc, a dal bhat w Katmandu kilkaset rupii. Na trekkingu nocleg w schronisku jest tani, ale jedzenie drożeje z każdym dniem marszu w górę. Do tego dolicz wizę, pozwolenia i przewodnika. Aktualne ceny lotów i hoteli na swój termin sprawdzisz w wycenie wyjazdu do Nepalu.

Polacy dostają wizę turystyczną po przylocie na lotnisko w Katmandu. Najpierw wypełnij formularz online na oficjalnej stronie Departamentu Imigracji Nepalu, najwcześniej 15 dni przed przylotem, albo w kiosku na lotnisku. Potem zapłać w okienku bankowym: 30 USD za 15 dni, 50 USD za 30 dni albo 125 USD za 90 dni, najlepiej gotówką w dolarach. Z potwierdzeniem i paszportem idziesz do kontroli. Przed wyjazdem sprawdź aktualne zasady na stronie MSZ.

Od kwietnia 2023 roku na trasach w parkach narodowych i obszarach chronionych, m.in. wokół Annapurny, obowiązuje wymóg wędrówki z licencjonowanym przewodnikiem. W praktyce kontrole bywają różne, ale licz się z tym, że bez przewodnika możesz nie dostać pozwoleń. Wyjątkiem jest region Everestu, gdzie lokalna gmina nie wprowadziła tego wymogu. W obszarach z ograniczonym dostępem, np. Manaslu i Upper Mustang, przewodnik był obowiązkowy zawsze. Przewodnika najłatwiej znaleźć przez agencję w Thamelu albo w Pokharze.

Na trasy w regionie Annapurny, np. Poon Hill, Mardi Himal czy ABC, potrzebujesz pozwolenia ACAP za 3000 NPR i cyfrowej karty TIMS. W regionie Everestu płacisz za wstęp do Parku Narodowego Sagarmatha (3000 NPR) i opłatę gminy Khumbu (3000 NPR), którą pobiera się na szlaku. Pozwolenia zwykle załatwia przewodnik albo agencja. Obszary z ograniczonym dostępem wymagają osobnych, droższych pozwoleń.

Lotnisko leży ok. 6 km od Thamelu. W hali przylotów kupisz taksówkę w okienku prepaid za ok. 900 NPR, z ceną ustaloną z góry. Taniej, za ok. 500–600 NPR, pojedziesz przez aplikacje Pathao, inDrive albo Yango, ale kierowca nie może wjechać na teren lotniska, więc trzeba podejść do głównej drogi. Do aplikacji potrzebny jest nepalski numer telefonu. Wiele hoteli w Thamelu organizuje też odbiór z lotniska. W godzinach szczytu przejazd może trwać ok. godziny.

Lot trwa ok. 25–30 minut i kosztuje cudzoziemców zwykle ok. 80–130 USD w jedną stronę. Autobus turystyczny kosztuje ok. 800–2500 NPR, zależnie od standardu, ale z powodu remontów drogi jazda trwa zwykle 7–10 godzin. Lot oszczędza cały dzień, a autobus pieniądze. Przy lotach zostaw zapas, bo opóźnienia z powodu pogody są częste.

Najważniejsze jest powolne wchodzenie. Powyżej 3000 m śpij każdej nocy najwyżej 300–500 m wyżej niż poprzedniej i planuj dni aklimatyzacyjne, np. w Namche Bazar na trasie pod Everest. Pij dużo wody i nie przyspieszaj planu. Ból głowy, nudności i bezsenność to sygnał, żeby nie iść wyżej. Jeśli objawy się nasilają, jedynym skutecznym ratunkiem jest zejście. O lekach na chorobę wysokościową porozmawiaj z lekarzem przed wyjazdem.

Polisa musi wprost obejmować trekking do wysokości, na którą idziesz, np. do 5500 m pod Everestem, oraz akcję ratunkową i ewakuację helikopterem. Ewakuacja z gór kosztuje kilka tysięcy dolarów, a zwykłe polisy turystyczne często mają limit wysokości albo wyłączają trekking. Sprawdź też wysokość sumy kosztów leczenia. EKUZ w Nepalu nie działa. Zapisz numer alarmowy ubezpieczyciela i daj go przewodnikowi.

Najlepszy czas na trekking to październik i listopad, gdy po monsunie jest sucho i najlepiej widać góry. Drugi dobry sezon to marzec i kwiecień, gdy kwitną rododendrony, choć widoczność bywa gorsza. Od czerwca do września trwa monsun: szlaki są błotniste, góry w chmurach, a loty częściej odwoływane. Zimą trekkingi na niższych trasach są możliwe, ale wysoko jest bardzo zimno, a niektóre przełęcze są zamknięte.

Na Katmandu z Patanem i Bhaktapurem wystarczą 3 dni. Do tego dolicz kilka dni na Pokharę z krótkim trekkingiem, np. na Poon Hill, i ewentualnie 2–3 dni w Parku Narodowym Chitwan, gdzie zobaczysz nosorożce i słonie. Na taki plan potrzebujesz ok. 2 tygodni. Trekking pod Everest albo pod Annapurnę to osobne 10–14 dni, do których trzeba doliczyć zapas na loty i pogodę.